Η "σιωπηλή επανάσταση"

Κι όμως υπάρχουν θετικές εξελίξεις στις κοινωνίες μας. 

Όλο και περισσότεροι άνθρωποι προσπαθούν να αποκτήσουν καλύτερη συνείδηση του εαυτού τους μέσω διαφόρων μορφών ψυχοθεραπείας. 

Όλο και περισσότεροι γονείς αφουγκράζονται τις ανάγκες των παιδιών τους, αντί να τους επιβάλλουν εξωτερικά πρότυπα με το ζόρι.

Όλο και περισσότεροι πατέρες μένουν κοντά στα παιδιά τους και τα μεγαλώνουν μαζί με τις μητέρες. 

Όλο και περισσότερα διαζύγια γίνονται συναινετικά, χωρίς βίες και δράματα, με τους γονείς να συνεργάζονται για το καλό των παιδιών.

Όλο και περισσότερο η σχέση ανδρών και γυναικών γίνεται ισότιμη, ενώ διευρύνεται και η αναγνώριση άλλων μορφών σχέσεων και φυλετικών προσδιορισμών.

Ολα αυτά τα θετικά γίνονται στο πεδίο των προσωπικών σχέσεων και της ιδιωτικής ζωής, αλλάζοντας "υπογείως" και διακριτικά τη δημόσια ζωή, χωρίς εμφανείς και διακριτές αλλαγές σε αυτήν. Η "δημόσια ζωή" παραμένει εγκλωβισμένη σε σχήματα αδρανή, παλαικομματικά, ξεπερασμένα, ασχημονούντα, βλακώδη, άδικα, αναξιοκρατικά, βάρβαρα και βορβορώδη. 

Η "σιωπηλή επανάσταση" που λαμβάνει χώρα στον ιδιωτικό χώρο δεν μπορεί να πάει πολύ μακριά αν δεν μεταφερθεί και στον δημόσιο χώρο. Το κακό που επικρατεί εκεί, απειλεί και τις ιδιωτικές μας ζωές.

νεολαΐστικο όραμα

Να είσαι νέος πολιτικοποιημένος χωρίς φανατισμό, με ευαισθησία και κρίση, να εξετάζεις τα προβλήματα και να αγωνίζεσαι για λύσεις ακούγεται σπάνιο. Μοιάζει με ίδιον μεσήλικα η σωφροσύνη. Όμως, αυτή είναι που χρειάζεται σήμερα με τους τρελούς που μπλέξαμε. Και ένα τέτοιο κίνημα νεολαίας απαιτείται. Να αγωνιστεί για μια δημοκρατική ενοποιημένη ευρωπαϊκή ομοσπονδία, ανάχωμα στους ΤραμποΠουτινοΝετανιάχους, στους κεταμινομανείς τεχνοκαπιτάλες, στους ασύδοτους ολιγάρχες, στους ακροδεξιούς νεοφασίστες.

Οραματίζομαι έναν νέο "Ρήγα Φεραίο" που θα έχει ξεκόψει από αριστερά κατάλοιπα και θα σηκώσει ψηλά τη σημαία του κοινωνικού φιλελευθερισμού, μαζί με άλλα ευρωπαϊκά κινήματα, ενωμένα στο όραμα της ομόσπονδης Ευρώπης.

ΥΓ. Θυμήθηκα τον "Ρήγα Φεραίο", την νεολαία του ΚΚΕ εσωτερικού, γιατί ήταν η μόνη που κράτησε μια λεπτή ισορροπία κι επέδειξε μια σχετική σωφροσύνη στα φανατισμένα χρόνια της μεταπολίτευσης με τα εύκολα συνθήματα.

Πολιτισμός και ελευθερία χρόνου

Τα μεγάλα έργα και επιτεύγματα της ανθρωπότητας εμφανίζονται μέσα από την ελευθερία του χρόνου, όταν οι άνθρωποι αποδεσμεύονται από το μαγγανοπήγαδο της καθημερινότητας και τον αγώνα για την εξασφάλιση των στοιχειωδών. Οι τροφοσυλλεκτικές φυλές που ζουν σε σκληρές συνθήκες έχουν βέβαια κι αυτές πολιτισμό, αλλά είναι τόσος όσος να ανταποκρίνεται σε στοιχειώδεις πνευματικές ανάγκες του ανθρώπου. Τα πρώτα σημάδια πιο σύνθετου πολιτισμού εμφανίστηκαν όταν παρήχθη ελεύθερος χρόνος, είτε μέσω της καλλιέργειας της γης, της τεχνογνωσίας και των εργαλείων, είτε μέσω των σκλάβων (ως εργαλείων). Σήμερα, ο ελεύθερος χρόνος που διαθέτουμε έχει περιοριστεί κατά έναν οξύμωρο τρόπο. Ενώ θα έπρεπε να έχουμε περισσότερο χρόνο με όλα αυτά τα πρωτοφανή ψηφιακά μέσα, έχουμε λιγότερο. Είμαι περίεργος τι θα συμβεί με τη χρήση της Ai. Κανονικά θα έπρεπε να απελευθερώσει τόσο πολύ χρόνο από πρακτικά ζητήματα που οι άνθρωποι να μεγαλουργήσουν στα πολιτιστικά και άλλα πνευματικά πεδία. Θα μπορούσε όντως η Ai να αποτελέσει τέτοια ευκαιρία, αν χρησιμοποιόταν προς αυτήν την κατεύθυνση. Είναι καθαρά θέμα πολιτικής επιλογής και επιβολής. Αλλά ποιος έχει χρόνο τώρα να ασχολείται με την πολιτική.