Ο πολύς κόσμος και οι λίγοι της σκέψης

Ο πολύς κόσμος δεν έχει μυαλό για τα μεγάλα θέματα της ανθρωπότητας. Έχει ανάγκες που τον τρέχουν και δεν του μένει χρόνος. Αυτά είναι για τους λίγους που τα μεγάλα θέματα είναι για αυτούς ανάγκη να λυθούν. Χωρίς αυτούς οι πολλοί πάνε στα τυφλά. Χωρίς τους πολλούς, οι λίγοι δεν έχουν να φάνε. Οι μεν χρειάζονται τους δε.

Είναι καλό να ξεχωρίζουμε ποιοι είναι για ποια δουλειά και να μην τα μπερδεύουμε. Να γίνονται τα μεγάλα μυαλά υπάλληλοι και τα μικρά να είναι στην εξουσία.

Δεν εισηγούμαι μιαν άλλη εξουσιαστική δομή, αλλά έναν σωστό καταμερισμό εργασίας.

Η ερμηνεία λυτρώνει

Για τον άνθρωπο είναι πολύ σημαντικό να ερμηνεύει όσα του συμβαίνουν, όπως είναι σημαντικό και να ερωτεύεται. Όταν έχει παιδέματα στον έρωτα και βρίσκει την ερμηνεία τους, τότε αυτά τον παιδεύουν λιγότερο. Όταν μένουν σκοτεινά, τον βυθίζουν στο σκοτάδι. Η ερμηνεία λυτρώνει!

Η διεθνής των εξαιρετικών ατόμων

 Έχουμε κάποιες εικόνες για τα διάφορα έθνη   που μπορεί να έχουν κάποια βάση σαν γενικά χαρακτηριστικά αλλά δεν χαρακτηρίζουν τους πάντες. Υπάρχουν παντού άτομα που ξεφεύγουν από αυτούς τους γενικόλογους χαρακτηρισμούς και ξεχωρίζουν από το φόντο με μια ποιότητα διακριτή, η οποία έχει κάποια δικά της κοινά χαρακτηριστικά (ειλικρίνεια και εντιμότητα, ήθος και ομορφιά, εξυπνάδα και καλοσύνη, τόλμη και γενναιότητα). Αυτά τα ξεχωριστά άτομα απαρτίζουν, τρόπον τινα, μια δική τους άτυπη διεθνή, την οποία θα ήθελα να υπηρετήσω. Αντί για τη διεθνή της εργατικής τάξης, να αγωνιστώ για τη διεθνή των εξαιρετικών ατόμων.

το μυαλό σαν αλφάδι

Ό,τι κι αν μου συμβαίνει, το μυαλό μου βρίσκει τρόπο να το εξισορροπεί με ανακατατάξεις ερμηνειών και αποφάσεων, έτσι που σκέφτομαι ότι τελικά δεν είναι αυτές που μετράνε αλλά η επίτευξη της ισορροπίας: αυτή αποτελεί τη σταθερά στην οποία τείνουν οι σκέψεις που ρέουν στο μυαλό μου, όπως το υγρό στο αλφάδι του αρχιμάστορα.

Για όσα χάθηκαν

Κάθε έρωτας έχει τη δική του ζωή. Γεννιέται με το πρώτο φιλί. Μωρό νεογέννητο ακόμη θα δοκιμαστεί. Μπορεί να πεθάνει πρόωρα ή να αντέξει, να μεγαλώσει, να φτιάξει τη δική του ιστορία, τις περιπέτειες, τις χαρές και λύπες, τα έργα και τις ημέρες του. Πόσες μέρες έχει ο καθένας, είναι στο γραμμένο του. Πεθαίνει με τον χωρισμό, άλλοτε σε βαθειά γεράματα από φυσικό θάνατο των ερωτευμένων, άλλοτε στην πορεία από δοκιμασίες που δεν άντεξε, κι άλλοτε βίαια, πάνω στον ανθό του, που δεν κάρπισε. Τόσο ήταν να ζήσει. Κάθε έρωτας που τελειώνει είναι ένας θάνατος.

η ζωή του έρωτα

Κάθε έρωτας έχει τη δική του ζωή. Γεννιέται με το πρώτο φιλί. Μωρό νεογέννητο ακόμη θα δοκιμαστεί. Μπορεί να πεθάνει πρόωρα ή να αντέξει, να μεγαλώσει, να φτιάξει τη δική του ιστορία, τις περιπέτειες, τις χαρές και λύπες, τα έργα και τις ημέρες του. Πόσες μέρες έχει ο κάθε έρωτας, είναι στο γραμμένο του. Πεθαίνει με τον χωρισμό, άλλοτε σε βαθειά γεράματα από φυσικό θάνατο των ερωτευμένων, άλλοτε στην πορεία από δοκιμασίες που δεν άντεξε, κι άλλοτε βίαια, πάνω στον ανθό του, που δεν κάρπισε. Τόσο ήταν να ζήσει. Κάθε έρωτας που τελειώνει είναι ένας θάνατος.

Δεν φταίω

Η ομορφιά όλο και μικραίνει

μέρη απόλαυσης γίνονται τόποι συμφοράς

κι αφού δεν μπορώ να κάνω τίποτα

θα φύγω μακριά 

εκεί που θέλει η ψυχή μου

μακριά από τον ζόφο

δεν είναι δικός μου, δεν φταίω εγώ, θα προστατευθώ

κι όταν η φωτιά φτάσει εκεί που είμαι,

θα πάω πιο πέρα,

μέχρι την τελευταία γωνιά ομορφιάς που θα έχει μείνει στη γη,

κι όταν καεί κι αυτή, θα ανέβω με τον καπνό στον ουρανό,

εκεί θα καταφύγω κι ας γίνω αέρας.