Στην Ουγγαρία οι δυνάμεις της προόδου και της οπισθοδρόμησης αναμετριούνται στις εκλογές της Κυριακής 12.4. σε μια κρίσιμη μάχη. Το σκοταδιστικό καθεστώς του τραμπο-πουτιν-άκια Ορμπαν αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο ήττας από τις συνασπισμένες δυνάμεις της προοδευτικής αντιπολίτευσης υπό τον Πέτερ Μάγιαρ.
Είναι από εκείνες τις φορές που διακρίνεται καθαρά ότι υπάρχει κάποιο διπολικό σχήμα που διατρέχει το γίγνεσθαι και κρίνει τις εξελίξεις, κάτι σαν αγώνας καλού και κακού, φωτός και σκότους, αλήθειας και ψέματος, θάρρους και φόβου. Αυτές τις φορές οι κοινωνικές δυνάμεις στοιχίζονται με τη μία ή την άλλη πλευρά ανάλογα με τις ροπές τους. Η αναμέτρησή τους θα κρίνει την πρόοδο ή οπισθοδρόμηση κοινωνιών, εθνών, πολιτισμών, ακόμα και ατόμων, ναι και ατόμων. Γιατί αυτός ο αγώνας γίνεται και μέσα μας.
Δεν ξέρω αν η διπολικότητα είναι ένα σχήμα που διατρέχει το γίγνεσθαι σε όλα τα επίπεδα του γίγνεσθαι, από μακροκοσμικά μέχρι μικροσκοπικά, αλλά βάσει της ομοιογένειας των κανόνων (όπου ό,τι συμβαίνει κάπου, συμβαίνει ανάλογα παντού) υποθέτω πως αυτό συμβαίνει.
No comments:
Post a Comment